เขตการปกครอง
              ตำบลธารน้ำทิพย์ได้รับการยกฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลธารน้ำทิพย์ ซึ่งเป็นหน่วยบริหารราชการส่วนท้องถิ่นตามพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 19 มกราคม 2539 ต่อมากระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาเห็นว่า องค์การบริหารส่วนตำบลธารน้ำทิพย์ อำเภอเบตง จังหวัดยะลา มีสภาพเหมาะสมในการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลธารน้ำทิพย์
             อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 42 แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหาร     ส่วนตำบล พ.ศ. 2537 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหาร   ส่วนตำบล (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2546 ประกอบมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล  พ.ศ. 2496 และมาตรา 9 แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่ 12) พ.ศ. 2546 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยจึงจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลธารน้ำทิพย์ อำเภอเบตง จังหวัดยะลา เป็นเทศบาลตำบลธารน้ำทิพย์ เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2555 เป็นต้นไป
ความหมายของตราสัญลักษณ์เทศบาลตำบลธารน้ำทิพย์
ลักษณะรูปเป็นรูปวงกลม ภายใน มีภาพภูเขา แม่น้ำ คบเพลิง และสิงห์ 2 ตัว
1.  แม่น้ำ  ชื่อตำบล  มาจากภาษาท้องถิ่น (ยาวี) คือ อัยเยอร์เบอร์จัง  แปลว่า  ธารน้ำทิพย์ และหมายถึง ให้ประชาชนมีความเป็นอยู่ดีขึ้น ดังคำว่า “อยู่เย็นเป็นสุข” ดั่งธารน้ำใส
2.  ระลอกคลื่น  4 ระลอก หมายถึง  จำนวนหมู่บ้าน 4 หมู่บ้าน ของเทศบาลตำบลธารน้ำทิพย์ จะร่วมกันพัฒนาท้องถิ่นให้เจริญยิ่งขึ้น
3.  ภูเขา  หมายถึง  ราชการบริหารท้องถิ่นในระดับตำบล  ซึ่งตั้งอยู่ในเขตเทศบาล  สภาพทั่วไปเป็นชนบท  และหมายถึง ความเข้มแข็ง อดทน ไม่ย่อท้อในการร่วมมือกันพัฒนาท้องถิ่น
4.  คบเพลิง  หมายถึง  ความตั้งใจในการพัฒนาท้องถิ่นให้เจริญรุ่งเรือง  ประชาชนมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น และมีชื่อเสียงขจรขจายไปทั่ว  ดุจดั่งแสงเพลิงที่สว่างไสว
5.  รัศมีเพลิง 7 แฉก  หมายถึง  การประสานงานร่วมกันในการพัฒนาท้องถิ่น  กับหน่วยงานราชการต่าง ๆ  ภาคเอกชน  และองค์กรประชาชนต่าง ๆ
6.  สิงห์  2 ตัว  หันหน้าเข้าหากัน  สิงห์ตัวที่ 1 ทางด้านซ้ายมือ หมายถึง  กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น  สิงห์ตัวที่ 2 ทางด้านขวามือ หมายถึง กระทรวงมหาดไทย 
 
ประวัติความเป็นมา          
      พื้นที่ตำบลธารน้ำทิพย์ ซึ่งมี 4 หมู่บ้าน คือ บ้านอัยเยอร์เบอจัง บ้านบาแตตูแง บ้านกาแป๊ะซาลัง และบ้านจาเราะซูซู เดิมรวมกับตำบลยะรม และต่อมาเมื่อวันที่ 18 กันยายน 2527 กระทรวงมหาดไทย ได้ประกาศตั้งตำบลธารน้ำทิพย์ขึ้น ทั้งนี้ก็เพื่อความสะดวกแก่ประชาชนในการติดต่อประสานงานกันระหว่างกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน และหน่วยงานราชการทางด้านต่าง ๆ
ธารน้ำทิพย์ หมายถึง น้ำที่ใสสะอาด ชาวบ้านเรียกกันในภาษายาวีว่า อัยเยอร์เบอร์จัง (อัยเยอร์ แปลว่า น้ำ,ลำธาร เอร์จัง แปลว่า ใสสะอาด,บริสุทธิ์) เป็นตำบลที่ตั้งขึ้นใหม่ เมื่อ พ.ษ. 2528 ได้ชื่อว่า ธารน้ำทิพย์ เพราะมีแหล่งน้ำลำธารที่มีน้ำใสสะอาด โดยมีคลองหลายสายไหลผ่าน ได้แก่ คลองวังสุดา คลองอัยเยอร์เบอร์จัง ซึ่งผ่านหมู่ที่ 1 คลองกาแป๊ะ ผ่านหมู่ที่2,3,4 และคลองซาโห่ ผ่านหมู่ที่ 1,4

ตำบลธารน้ำทิพย์ แยกพื้นที่มาจากตำบลยะรม แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 4 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านธารน้ำทิพย์ (อัยเยอร์เบอร์จัง)
หมู่ที่ 2 บ้านบาแตตูแง
หมู่ที่ 3 บ้านกาแป๊ะสาลัง
หมู่ที่ 4 บ้านจาเราะซูซู


    หมู่ที่ 1 บ้านอัยเยอร์เบอร์จัง ปัจจุบันได้เปลี่ยนชื่อเป็น บ้านธารน้ำทิพย์ อัยเยอร์เบอร์จัง เป็นคำภาษายาวี แปลว่า น้ำที่ใสสะอาด มาจากคำว่า อัยเยอร์ แปลว่า น้ำ และเบอร์จัง แปลว่า สะอาด สาเหตุที่ได้ชื่อว่า อัยเยอร์เบอร์จัง เพราะหมู่บ้านน้ำมีสายน้ำลำธารที่ใสสะอาด ชาวบ้านจึงพร้อมใจกันเรียกว่า อัยเยอร์เบอร์จัง หรือเรียกเป็นภาษาไทยว่า บ้านธารน้ำทิพย์ หมู่บ้านอัยเยอร์เบอร์จัง หรือธารน้ำทิพย์ มีกลุ่มบ้านของคนไทยเชื้อสายจีนกวางไส 3 กลุ่ม ได้แก่ ซาโห่ จับยี่ลุ้ยและกวางหลง
ซาโห่ แปลว่า น้ำคลองทราย มาจากภาษาจีนกวางไส ซา แปลว่า ทราย และโห่ แปลว่า น้ำเมื่อรวมกันแล้วแปลว่า ลำน้ำที่มีทรายมาก
จับยี่ลุ้ย แปลว่า 12 สตางค์ มาจากค่าโดยสารรถยนต์รับจ้างจากบริเวณในเมือง(เทศบาล)มาถึง บริเวณบ้านดังกล่าวมีราคา 12 สตางค์ จึงเรียกบริเวณดังกล่าวว่า จับยี่ลุ้ย
กวางหลง เป็นภาษาจีนกวางไส แปลว่า สันเขาที่กว้างใหญ่ (กวาง แปลว่า กว้าง หลง แปลว่า สันเขา) เนื่องจากบริเวณนั้นเป็นที่ราบกว้างขวางของหมู่บ้าน บ้านกวางหลงถือว่าเป็นหมู่บ้านที่อยู่ใต้สุดของประเทศไทยอย่างแท้จริง
    หมู่ที่ 2 บ้านบาแตตูแง บาแตตูแง มาจากคำภาษายาวี บ้างเล่าว่าเป็นขื่อของต้นไม้ชนิดหนึ่ง มีลักษณะรากชี้ฟ้าปลูกเสียบด้วยยอด ปัจจุบันสูญพันธุ์ไปแล้ว เนื่องจากเป็นต้นไม้ที่แปลก ชาวบ้านจึงนำมาตั้งชื่อหมู่บ้าน บ้างเล่าว่าบาแตตูแง แปลว่าต้นไม้ที่ล้ม บาแต ตามภาษายาวี แปลว่า ลำต้น ตูแง แปลว่า ล้ม
    หมู่ที่ 3 บ้านกาแป๊ะสาลัง กาแป๊ะสาลัง มาจากคำภาษายาวี แปลว่า ต้นกาแป๊ะ และต้นสาลัง ไม้ทั้งสองชนิดเป็นไม้ยืนต้นมีมากในหมู่บ้านบริเวณลำคลองที่ไหลผ่านหมู่บ้าน มีต้นกาแป๊ะขึ้นอยู่บริเวณริมคลองเป็นจำนวนมาก นอกจากนี้ ยังมีต้นซาลังซึ่งขึ้นอยู่ในหมู่บ้าน ชาวบ้านจึงเรียกที่บริเวณแห่งนั้นว่า กาแป๊ะสาลัง
    หมู่ที่ 4 บ้านจาเราะซูซู จาเราะซูซู มาจากคำภาษายาวี แปลว่า คลองน้ำนม (จาเราะ แปลว่า คลอง ซูซู แปลว่า น้ำนม) สาเหตุที่ได้เรียกว่า จาเราะซูซู เพราะในหมู่บ้านมีคลองที่กล่าวกันว่าไหลมาจากเทือกเขาในป่าจากประเทศมาเลเซีย คลองนี้เมื่อมีฝนตกน้ำในคลองจะกลายเป็นสีขาวขุ่น คล้ายนมชาวบ้านจึงเรียกบริเวณนั้นว่า จาเราะซูซู ซึ่งแปลว่า คลองน้ำนม
     ตำบลธารน้ำทิพย์ได้รับการยกฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลธารน้ำทิพย์ซึ่งเป็นหน่วยบริหารราชการส่วนท้องถิ่นตามพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบลธารน้ำทิพย์ พ.ศ. 2537 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 19 มกราคม 2539ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพทำสวนยางพารา ร้อยละ 80 และอาชีพอื่น ๆ ร้อยละ 20 ผลผลิตสำคัญและส่งออกเป็นรายได้หลัก คือน้ำยางดิบ ยางแผ่น และยางแผ่นรมควันทรัพยากรที่สำคัญของตำบลธารน้ำทิพย์ คือ มีป่าไม้และสัตว์ป่าที่อุดมสมบูรณ์ มีแหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติที่สวยงาม เช่น น้ำตกซาโห่ คลองช่องแคบ อ่างเก็บน้ำ และบริเวณจุดใต้สุดสยามซึ่งเป็นจุดกั้นพรมแดนระหว่างประเทศไทยกับประเทศมาเลเซีย ซึ่งทั้งหมดนี้เหมาะแก่การพัฒนาให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวและเป็นที่พักผ่อน เป็นอย่างยิ่ง
 
 


เทศบาลตำบลธารน้ำทิพย์
ตำบลธารน้ำทิพย์  อำเภอเบตง  จังหวัดยะลา 95110 โทรศัพท์ / โทรสาร 0-7328-7111
Copyright © 2009 WWW.TANNAMTIP.GO.TH All right Reserved.